Tuğçe Turanlar

  • Anasayfa
  • Hakkımda
  • Hizmetler
    • Bireysel Terapi
    • Çift Terapisi
    • EMDR Terapisi
  • Konular
    • İlişkiler ve Bağlanma
    • Kaygı ve Anksiyete
    • Travma ve Bedensel Bellek
    • Psikanalitik Düşünce
  • Podcast
  • İletişim

Tuğçe Turanlar

  • Anasayfa
  • Hakkımda
  • Hizmetler
    • Bireysel Terapi
    • Çift Terapisi
    • EMDR Terapisi
  • Konular
    • İlişkiler ve Bağlanma
    • Kaygı ve Anksiyete
    • Travma ve Bedensel Bellek
    • Psikanalitik Düşünce
  • Podcast
  • İletişim
  • Anasayfa
  • Hakkımda
  • Hizmetler
    • Bireysel Terapi
    • Çift Terapisi
    • EMDR Terapisi
  • Konular
    • İlişkiler ve Bağlanma
    • Kaygı ve Anksiyete
    • Travma ve Bedensel Bellek
    • Psikanalitik Düşünce
  • Podcast
  • İletişim
featured_image

Duygusal Olarak Olgunlaşmamış Ebeveynler: Yeterince iyi miyim?

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar25 Nisan 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Yeterince İyi Olursam Sevilirim Yanılgısı Bazı insanlar sevilmek için sürekli daha iyi biri olmaları gerektiğine inanır. Daha başarılı, daha anlayışlı, daha sakin, daha uyumlu ya da daha az sorun çıkaran biri olurlarsa sonunda gerçekten sevileceklerini düşünürler. Bu düşünce çoğu zaman yetişkinlikte başlamaz. Çocuklukta, sevginin ve yakınlığın koşullu hissedildiği ilişkilerde yavaş yavaş...
Devamı
featured_image

Jung’un Kırmızı Kitabı: 5 Bölümlük Podcast Serisi

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar22 Nisan 2026 Podcast, Psikanalitik Düşünce0 Yorum
Jung’un Kırmızı Kitabı, yalnızca psikoloji tarihinin dikkat çekici metinlerinden biri değildir. Aynı zamanda insanın iç dünyasında beliren imgelerle, çatışmalarla, korkularla ve dönüşüm ihtimaliyle nasıl karşılaşabileceğine dair güçlü bir çerçeve sunar. Bu yazı, Seans Odası Sakinleri podcastinde hazırladığım 5 bölümlük Kırmızı Kitap serisine eşlik eden bir rehberdir. Burada her bölümün ana...
Devamı
featured_image

Doğum Sırası Kişiliği Belirler mi?

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar22 Nisan 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Doğum sırası kişiliği belirler mi? Bu soru hem psikolojide hem de gündelik yaşamda uzun süredir tartışılıyor. İlk çocuk daha sorumlu, ortanca daha uzlaştırıcı, en küçük daha rahat… Aile içinde bu cümleleri duymayan çok az kişi vardır. Bu fikirler o kadar tanıdık gelir ki çoğu zaman psikolojik bir gerçekmiş gibi kabul edilir. Oysa araştırmalar, doğum sırasının kişiliği düşündüğümüz kadar güçlü...
Devamı
featured_image

Kötü Anılar Neden Gitmez? Tetris ve Travma

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar28 Şubat 2026 Travma ve Bedensel Bellek0 Yorum
Kötü Anılar Neden Gitmez? Yeni araştırmalar, Tetris gibi görsel oyunların kötü anıların zihne izinsiz gelme sıklığını azaltabileceğine işaret ediyor. Ancak bu, anıları silmek anlamına gelmiyor. Travmatik bir deneyim, zihinde her zaman düzenli bir hikâye olarak kalmaz. Bazen bir koku, bazen bir ses, o anıyı sanki “şu an oluyormuş gibi” geri getirir. Bu, beynin o anıyı henüz geçmişe tam olarak...
Devamı
featured_image

Tekrarlayan Rüyalar Neden Görülür? Bilinçdışının Israrı

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar20 Şubat 2026 Psikanalitik Düşünce0 Yorum
Bazı rüyalar bir kez görülür ve kaybolur; bazıları ise aynı duygusal çekirdeği farklı zamanlarda yeniden sahneler. Tekrarlayan rüyalar çoğu zaman rastlantısal değildir. Temsil edilemeyen ya da tamamlanmamış bir yaşantı, rüya formunda ısrarla yeniden organize ediliyor olabilir. Bu tekrar yalnızca rüya sahnesinde değil, günlük yaşamda da farklı biçimlerde ortaya çıkabilir. Bu durum, tek bir...
Devamı
featured_image

Tekrar Eden Yaşam Örüntüleri ve Bilinçdışı: Semboller Ne Anlatır?

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar16 Şubat 2026 Psikanalitik Düşünce0 Yorum
İnsan yaşamında bazı dinamiklerin farklı bağlamlarda yeniden ortaya çıktığı gözlemlenebilir. Benzer ilişki biçimleri, benzer çatışmalar, benzer hayal kırıklıkları… Bu tekrar eden yaşam örüntüleri rastlantısal değildir; çoğu zaman bilinçdışı süreçlerin örgütleyici etkisini yansıtır. Bilinçdışı yalnızca bastırılmış arzuların ya da unutulmuş anıların depolandığı pasif bir alan değildir. Ruhsal...
Devamı
featured_image

Her Şey Yolundayken Mutsuz Hissetmek

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar27 Ocak 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Her Şey Yolundayken Neden Kendimi Mutsuz Hissediyorum? Her şey yolundayken mutsuz hissetmek, genellikle kişinin içsel huzuru bir tehdit veya yabancı bir durum olarak algılamasıyla ilişkili psikolojik bir savunma mekanizmasıdır. Klinik perspektiften bu durum; erken dönem bağlanma modelleri, bilinçdışı suçluluk duyguları ve kişinin alışık olduğu “kaos” ortamına geri dönme eğilimi...
Devamı
featured_image

Paranoid Kişilik Yapısı: Sürekli Tehdit Algısı ve Güven Sorunu

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar15 Ocak 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Hayat zaman zaman zorlayıcı olabilir ve insanların niyetlerini sorgulamak bizi tehlikelerden koruyabilir. Ancak bazı bireyler için dünya, her an bir saldırının gelebileceği, kimseye güvenilmeyecek bir yer olarak deneyimlenir. Çevredeki herkesin gizli bir gündemi olduğu düşüncesi süreklilik kazandığında, bu durum yalnızca tedbirli olmaktan öte, paranoid kişilik yapısı olarak adlandırılan bir...
Devamı
featured_image

Sosyal Kaygı: Görülme Korkusuna Analitik Bir Bakış

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar11 Ocak 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Sosyal kaygı, sıklıkla “sosyal fobi” başlığı altında ele alınan; kişinin sosyal ortamlarda görülme, değerlendirilme ve açığa çıkma ihtimali karşısında yoğun bir huzursuzluk yaşamasıyla tanımlanan bir ruhsal örüntüdür. Bu deneyim, gündelik çekingenlikten farklı olarak süreklilik gösterir ve zamanla kişinin ilişkisel alanını daraltabilir. Analitik perspektiften bakıldığında bu durum yalnızca bir...
Devamı
featured_image

Şizoid Kişilik: Neden İnsanlardan Kaçıyorum?

Yazar: Klinik Psikolog Tuğçe Turanlar11 Ocak 2026 İlişkiler ve Bağlanma0 Yorum
Modern dünya bizi sürekli “sosyalleşmeye”, “paylaşmaya” ve “dışadönük” olmaya zorluyor. Ancak bazıları için bu renkli ve gürültülü dünya, içine girilmesi riskli, yorucu ve hatta istilacı bir yerdir. Eğer kendinizi sık sık insanların arasından çekip kendi iç dünyanıza yönelirken buluyorsanız; bu durum sadece basit bir “içedönüklük” değil,...
Devamı
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Instagram

Hiç ilk görüşte aşık oldunuz mu?
Bazen birine gerç Hiç ilk görüşte aşık oldunuz mu?
Bazen birine gerçekten değil, onun üzerindeki kendi hayalimize, özlemimize ya da eksik kalan bir parçamıza tutuluruz. Jung’a göre aşkın ilk dönemindeki bu büyülenmede projeksiyon önemli bir rol oynar; karşımızdaki kişiyi olduğu gibi değil, içimizde taşıdığımız imgeyle birlikte görürüz.
Bu bölümde aşkı, projeksiyonu, anima-animus kavramlarını ve Her filmi üzerinden kurduğumuz o ilk büyülenmenin neden bu kadar güçlü olduğunu anlatıyorum.
Bu sorunun cevabını Jung’un kavramları üzerinden daha derinlemesine dinlemek isterseniz, profildeki linkten Seans Odası Sakinleri podcastine ulaşabilirsiniz. Bölümü Apple Podcasts ve Spotify üzerinden dinleyebilirsiniz 🩵
#podcast #psikoloji
“Yeterince iyi olursam sevilirim” inancı, çoğu zam “Yeterince iyi olursam sevilirim” inancı, çoğu zaman çocuklukta duygusal olarak yeterince görülmemiş olmanın izlerini taşır. Duygusal olarak yeterince ulaşılabilir olmayan ebeveynlerle büyüyen çocuk, sorunu kendinde arar. Daha uyumlu, daha başarılı, daha sessiz ya da daha az talepkar olursa sevileceğine inanır. Bu strateji çocuklukta ilişkiyi koruyarak hayatta kalmayı sağlar; ancak yetişkinlikte kişinin kendi ihtiyaçlarını bastırmasına, ilişkilerde fazla sorumluluk almasına ve sürekli onay aramasına yol açabilir.
İyileşme, geçmişte hayatta kalmanızı sağlayan bu eski örüntüyü fark etmekle başlar. Yetişkinlikte sağlıklı ve güvenli bağlar kurmak; kusursuz bir rol yapmayı değil, kendi sınırlarınız ve ihtiyaçlarınızla sahici bir şekilde var olabilmeyi gerektirir. Unutmayın, sevgi kazanılması gereken bir ödül değildir. Değeriniz, ne kadar faydalı olduğunuzla değil; var olmanızla ilgilidir. 🩵
#psikoloji
Bazı yanlarımızı saklarız; çünkü onları kendimize Bazı yanlarımızı saklarız; çünkü onları kendimize yakıştıramayız.
Öfke, kıskançlık, kırılganlık ya da güç arzusu bazen ‘ben böyle biri değilim’ diyerek bilinçdışına itilir. Ama bastırılan şey kaybolmaz; çoğu zaman başka insanlarda bizi en çok rahatsız eden şey olarak geri döner. Jung buna gölge der. Dr. Jekyll ve Bay Hyde hikayesi de tam olarak bunu anlatır: insanın kendinden ayırmaya çalıştığı karanlık yan, yok olmaz; güçlenerek geri döner. 
Bu bölümde gölgeyi, projeksiyonu ve neden bazı yanlarımızı inkar ettiğimizi bu hikaye üzerinden anlatıyorum. 
Bu sorunun cevabını Jung’un gölge kavramı üzerinden daha derinlemesine anlamak isterseniz, profildeki linkten Seans Odası Sakinleri podcastine ulaşabilirsiniz. 
Bölümü Apple Podcasts ve Spotify’dan dinleyebilirsiniz 🎙️
#psikoloji #podcast
Yalnızlık, çoğu zaman tek başına olmaktan çok, sah Yalnızlık, çoğu zaman tek başına olmaktan çok, sahici bir yakınlık kuramamaktan doğar. Bu nedenle insan bazen kalabalıkların içinde, ilişkilerin ortasında ve sürekli iletişim hâlindeyken bile kendini derinden yalnız hisseder. 
Sorun her zaman çevrede kaç kişinin olduğu değildir; o ilişkilerin ne kadar güvenli, karşılıklı ve duygusal olarak taşıyıcı olduğudur.
Sosyal medya çağında bu ayrım daha da belirginleşti. İnsanlar hiç olmadığı kadar görünür, ulaşılabilir ve bağlantı içinde. Ancak bağlantının artması, yakınlığın da arttığı anlamına gelmiyor. Mesajlaşmak, birbirini izlemek ya da sürekli çevrimiçi kalmak; anlaşılma, görülme ve duygusal olarak karşılık bulma ihtiyacını her zaman karşılamıyor. Bu yüzden kişi çok sayıda ilişki içinde olsa bile, gerçek bir temas yaşamadığında yalnızlık sürüyor.
Yalnızlığı ağırlaştıran bir başka etken de, tek başına olmaya yüklenen anlamdır. Çünkü tek başınalık ile yalnızlık aynı şey değildir. Tek başına olmak kimi zaman içe dönüş, dinlenme ve ruhsal toparlanma alanı sunabilir. Yalnızlık ise ilişki içinde de hissedilebilen bir kopukluk hâlidir. İnsan her yalnız kaldığında zarar görmez; ama kendisi olarak var olamadığı ilişkiler içinde giderek daha fazla yalnızlaşabilir.
Bu yüzden yalnızlığı yalnızca daha fazla sosyalleşme ihtiyacı olarak görmek yeterli değildir. Bazen ihtiyaç duyulan şey daha çok insan değil, daha sahici temas; bazen de yakınlıkla, mesafeyle ve tek başınalıkla kurulan içsel ilişkiyi yeniden düşünmektir🌷
#psikoloji
Külkedisi Sendromu, kadınların bağımsızlığa karşı Külkedisi Sendromu, kadınların bağımsızlığa karşı geliştirdikleri bilinçdışı korkuyu ve bir başkası tarafından korunma, yönlendirilme ya da “kurtarılma” arzusunu anlatmak için kullanılan bir kavramdır. Bu nedenle, bir klinik tanıdan çok, belirli bir psikolojik ve toplumsal örüntüye işaret eder.
Bu örüntüde kişi, yaşamını dönüştürecek gücü kendi içinde değil, dışarıda aramaya başlayabilir. İlişkilerde partnerin idealize edilmesi, aşırı uyum sağlama, kendi benliğini geri plana itme ve güvende hissetmek için bir başkasının varlığına ihtiyaç duyma bu yapının sık görülen görünümlerindendir.
Kavramın dikkat çekici yanı, yalnızca bireysel psikolojiyle değil; masallar, kültürel anlatılar ve toplumsallaşma süreçleriyle de ilişkili olmasıdır. 
Külkedisi masalında olduğu gibi, kadın bekler, sabreder, uyum gösterir; değişim ise kendi eyleminden çok dışarıdan gelen bir figürle mümkün olur. Böylece bağımsızlık, özgürleştirici bir alan olmaktan çıkıp kaygı uyandıran bir alana dönüşebilir.
Psikodinamik açıdan bakıldığında ise bu örüntü, bağımsızlıkla ilgili çatışmalı duyguların bastırılması üzerinden de okunabilir.
🌷
#psikoloji
Beyaz Şövalye Sendromu, ilişkide sürekli kurtarıcı Beyaz Şövalye Sendromu, ilişkide sürekli kurtarıcı role geçmeyi anlatır. Kişi karşısındakini sevmekle yetinmez; onu toparlamaya, iyileştirmeye, taşımaya ve düzeltmeye de çalışır.
İlk bakışta bu, sevgi, fedakarlık ve bağlılık gibi görünebilir. Ama zamanla ilişki, iki kişinin birbirine eşlik ettiği bir alan olmaktan çıkıp birinin diğerini sürekli düzenlemeye çalıştığı bir yapıya dönüşebilir.
Bu dinamikte partnerin sorunları kişinin gündemine dönüşür, partnerin duyguları ise kendi sorumluluğu gibi hissedilir. Kimi zaman dışarıdan “çok ilgili” görünen tutumun altında, kaybetme korkusu ya da vazgeçilmez olma ihtiyacı da bulunabilir.
Oysa sağlıklı destek vermek ile kurtarıcı role geçmek aynı şey değildir. Destek vermek, karşı tarafın yerine yaşamak değil; yanında olurken yine de onun kendi ayakları üzerinde durmasına alan açmaktır.
Beyaz şövalye dinamiğinde ise bu denge bozulur. Bir süre sonra sevgi ile sorumluluk, şefkat ile yük taşıma birbirine karışır. Bu da ilişkide eşitliği zedeler; yorgunluk, kırgınlık ve bastırılmış öfke yaratabilir ❤️‍🩹
Çoğu zaman bu rol kötü niyetle değil, iyi niyetle başlar. Ama yine de şu fark önemlidir: Sevgi, birini taşımak değildir. Destek olmak, onun yerine yaşamak değildir. 
Yakınlık, birini kurtarma görevi değildir.
#psikoloji
Instagram'da takip et

Konular

  • İlişkisel Örüntüler
  • Bağlanma ve Yakınlık Sorunları
  • Travma ve Psikolojik İzler
  • Kişilik Yapıları
  • İçsel Çatışmalar ve Anlam Arayışı
  • Kaygı, Kontrol ve Aşırı Düşünme
  • Rüyalar ve Bilinçdışı Süreçler

Hızlı Erişim

  • Hakkımda
  • S.O.S Podcast
  • Spotify'da Dinle
  • Apple Podcasts'te Dinle
  • Bireysel Danışmanlık
  • Çift Danışmanlığı
  • İletişim

Yasal Uyarı

Bu internet sitesinin içeriği ve uygulamaları, sadece bilgilendirme ve eğitim amaçlı olup, herhangi bir şekilde tıbbi öneri verme veya herhangi bir danışan sağlama amacı ile oluşturulmamıştır. Sitemizde yer alan alıntı ve görüşler açıkça belirtilmediği takdirde resmi görüşlerini yansıtmamaktadır. Yazılı izin alınmaksızın kaynak gösterilerek dahi kullanılamaz.